iamkatherine:

pretty Julie in a pony tail, freshness! credits sa owner <3

iamkatherine:

pretty Julie in a pony tail, freshness! credits sa owner <3

(via rightherewaitingjust4u18)

Tsapter TWUWENTI - SIKS

ANG BAGONG SIMULA

(Moe’s pov)

Moe: hello sino to?

bakit kaya walang sumasagot?

Moe: hello? sino to?!

naku naman! ang lakas ng trip ng isang to a!!

Moe: hoy ikaw! kung mang-iistorbo ka lang pwede bang—
Japs: Moe asan ka?!

Julie?! at bakit naman siya tumawag?

Japs: Moe?! hui..

hindi ako makapagsalita.. totoo ba to?

Japs: magkita tayo. may kelangan akong sabihin sayo. may dapat kang malaman!

teka lang.. akala ko ba ayaw na niya kong makita at makausap?
 

Japs: Moe sumagot ka naman..importante to..

hai naku.. matitiis ko ba ‘tong babaeng ‘to?

Moe: bakit ba? hindi na tayo magkakilala diba?
Japs: alam kong galit ka saken dahil sa mga nasabi ko sayo. pero sana pakinggan mo ko. may kelangan akong sabihin sayo.

hmm.. ano naman kaya yun? mukhang importante ‘to a.

Moe: o sige. 1 minuto.
Japs: ha?
 



(Julie’s pov)



ano daw?

Japs: anong 1 minuto?
Moe: binibigyan kita ng isang minuto para sabihin saken ang kung ano man na gusto mong sabihin.
 
Japs: teka! bakit may ganon?
Moe: your timer starts now.. 60..59..58..
Japs: ano?! pero teka! sandali lang Moe! parang hindi naman ata kakasya sa isang minuto yun..
Moe: 50..49..48..
Japs: Moe! ano ka ba!? naintindihan mo ba ko? sabi ko importante yung sasabihin ko sayo!
Moe: syempre naman naintindihan kita! kaya nga diba binibigyan na kita ngayon ng pagkakataon na kausapin ako. asan na ba yung bilang ko? ah.. 32..31..30..
Japs: my god! you can’t be serious!
Moe: seryoso ako.. 23..22..21..
Japs: Moe! makinig ka nga!
Moe: nakikinig naman ako e. ikaw ang hindi nakaintindi saken kanina. sabihin mo na bilis. tumatakbo ang oras mo. last 15 seconds..

naku naman!!!

Moe: last 10 seconds..
Japs: naku naman Moe! ganito na lang, kung ready ka nang makausap ako, puntahan mo ako sa botanical garden katabi ng building ng fine arts. hihintayin kita. wala akong pakialam kahit umagahin pa ko kahihintay sayo, basta hihintayin kita!
 
Moe: 3..2..1.. time is up! bye sungit!

binaba na niya. sana narinig niya ng maayos yung mga huling sinabi ko. bahala na. basta hihintayin ko siya!




~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~




(Moe’s pov)


pagkatapos na pagkatapos ng pag-uusap namin ni Japs, pumunta na kaagad ako ng botanical garden. actually kanina pa ako nandito. mas nauna pa nga akong nakarating sa kanya dito e. hehe hindi naman ako masyadong excited. haha

pero nagtataka talaga ako. bakit kaya biglang-bigla ay gusto na niya uli akong makausap?

tahimik ako dito na pinagmamasdan siya. kahit na halos isang oras na kaming andito sa botanical garden, hindi pa rin kami nakakapag-usap.
 

hindi naman kasi niya ako nakikita. heto ako at nagtatago sa may di kalayuan. wala lang. gusto ko lang malaman kung hanggang kelan niya ko kayang hintayin.

maya-maya pa, nakita ko na siyang tumayo.
 

teka?! aalis na ba siya?! akala ko ba maghihintay siya ng hanggang umaga para makausap ako?!

Japs: wala ka ba talagang balak puntahan ako?? ano ba? nagugutom na ko dito ah! hindi pa ko nanananghalian akala mo ba?!

grabe. magsisigaw daw ba?

pero kung sabagay, medyo madilim na. lagpas isang oras na rin kasi kami dito. medyo nilalamok na nga rin ako dito sa pwesto ko e.

magpakita na kaya ako?

Japs: sige na. aamin na ko. nagkamali ako. pero wag mo naman akong tiisin ng ganito!


(Julie’s pov)


oo alam ko ng maiinipin na ko. pero kasi ang bigat ng nararamdaman ko. wala na ata talaga siyang balak magpakita saken.

Japs: MOE!!!!!!!!!!!!!! PUNTAHAN MO NA KASI AKO!!!!! MAGPAKITA KA NA SAKEN!!!

"ehem ehem"

hala! may iba bang tao dito maliban saken? naku naman.. nakakahiya! may nakarinig ng mga pinagsasabi ko kanina!

Moe: hindi naman ata tamang mag-eskandalo ka dito..

lumingon ako.

Japs: Moe! dumating ka..

akala ko hindi na siya pupunta..

Moe: madilim na a. bakit andito ka pa?
Japs: sabi ko hihintayin kita.
Moe: pano kung hindi pala ako pumunta?
 
Japs: alam ko namang pupunta ka e.

bahagya akong ngumiti.

Moe: ang lakas naman ng bilib mo sa sarili mo. ang yabang mo na ngayon a.
Japs: e ang sungit mo rin kasi ngayon e.

sa pagkakataong ito, siya naman ang napangiti.

Moe: bago mapunta sa kung saan ‘tong usapan na ito, sabihin mo na saken yung gusto mong sabihin kanina.
 
Japs: ano kasi.. alam ko na..
Moe: alam mo nang ano?
Japs: ah.. ano kasi..

pano ko ba sasabihin?
 

'Moe, alam ko nang mahal mo ko..'

baka naman sabihan na naman niya kong ang yabang ko..

Japs: ganito kasi..
Moe: 1 minuto.
Japs: ..kanina ang— ano?!
 
Moe: 1 minuto.
Japs: bakit may ganon na naman?
Moe: hehe joke lang. ang tagal mo kasing magsalita e.

hai.. akala ko naman totoo nang may ganun na.. sira ulo talaga ‘to.

Japs: wait lang kasi.
 

tumingin siya saken na para bang gusto niyang sabihin na bilisan ko na.

Japs: okay ito na.

go Japs! kaya mo yan!

Japs: ang daming nangyari kanina. andami kong natuklasan. una, yung unan, galing pala sayo yun. sinabi kasi ni Maqui na ikaw ang nagbigay nun saken. akala ko galing kay Sam. kasi naman—
Moe: ano?! akala mo si Sam ang nagbigay nun?
Japs: e kaya ko lang naman naisip yun kasi nililigawan pa ko ni Sam noon.. kaya siyempre siya ang unang pumasok sa isip ko na magreregalo saken ng unan. tapos—
Moe: sandali lang, ang sabi mo, nililigawan ka pa ni Sam noon? e bakit ngayon? hindi na ba siya nanliligaw?
Japs: hindi na.
 
Moe: mabuti naman..
Japs: anong sabi mo?
Moe: wala.

kahit narinig kong may sinabi pa siya, hindi ko na lang gaanong pinansin. di bale na nga lang.

Japs: tapos kanina, tinawagan pa ko ni Sarah. aalis na pala siya.. nalaman ko rin na..
Moe: na?
Japs: na hindi pala kayo nagkabalikan. akala ko kasi—
Moe: damn it, Japs! yun ba ang iniisip mo kaya iniiwasan mo ko noon?
Japs: e kasi naman sa tuwing makikita ko kayong dalawa, kung hindi kayo naghahalikan, lagi naman kayong magkayakap.

yumuko na ako. nararamdaman kong konti na lang, iiyak na ako.

Moe: sana kinausap mo muna ako.
 

naramdaman ko na lang na may humawak sa magkabilang balikat ko. pagkatapos ay malumanay siyang nagsalita.

Moe: sana inalam mo muna ang totoo. hindi yung pinaniwalaan mo kaagad yung mga bagay na nakita mo.
Japs: kaya nga ako nandito e. para sabihin sayong naniniwala na ko sa lahat ng mga sinabi mo saken.
 

tumingin ako sa kanya.
 

go Japs! kaya mo yan! sabihin mo na!

Japs: Moe.. mahal—
Moe: anong?!

hindi ko inaasahan ang sunod na ginawa niya.
 

tinulak niya ako! pero hindi naman malakas. tamang tulak lang para bahagya kaming magkalayo.

pero bakit niya ko tinulak?! naman!

Moe: bakit nasa ‘yo yan?!
Japs: ang alin?
Moe: ayan o!

at may itinuro siya sa damit ko.

Moe: ayan! bakit suot mo yan? pano yan napunta sayo?

ah okay.. alam ko na kung ano yung tinuturo niya.

Japs: ito ba? hindi ko pa pala nasasabi sayo. binigay ‘to ni LY kanina saken.

at hinawakan ko yung singsing na nakasabit sa kwintas ko.


(Moe’s pov)


ano?! at bakit naman gagawin ni LY yun?

Japs: nagulat nga ako kasi bigla-bigla na lang siyang sumulpot sa dorm kanina. tapos may binigay siyang maliit na kahon saken. ayoko ngang tanggapin nung una kaya lang mapilit siya. kaya tinanggap ko na rin. tapos—
Moe: ibig sabihin nakita mo rin yung..??!
Japs: yung alin? ah alam ko na. yung sulat mo? hahaha

at tumawa na siya.
 

naku LY! humanda ka saken pag nagkita tayo!

sa ngayon ito muna ang kailangang maayos..

Moe: wag mo nga akong tawanan!
 
Japs: e kasi naman nakakatawa yung mga pinagsusulat mo dun e! hahaha

hai naku..
 

Moe: sige lang. pagtawanan mo na ko. porket alam mong matagal na kong inlababo sayo, tinatawanan mo na ko.
 

tinalikuran ko na siya. akala ko pa naman magkakaayos na kami ngayon.

Japs: ui, san ka pupunta?
Moe: bahala ka na diyan. tinatawanan mo lang naman ako e. ganyan ka naman lagi. hindi mo ko sineseryoso. akala mo lagi akong nagpapatawa….
Japs: mahal kita.
Moe: akala mo lagi na lang kitang pinagtitripan. akala mo— ANO?!

lumingon akong muli sa kanya.

Moe: anong sabi mo?
Japs: hindi ko na uulitin. haha ang daldal mo kasi e.
Moe: wee… Japs naman!
Japs: mahalkita!!
Moe: ang bilis naman. isa pa.
Japs: ma-hal- ki-ta!

ngumiti lang ako pero sa loob-loob ko, gusto ng sumabog ng puso ko sa sobrang kaligayahan.
 

haha ang korni ko na ngayon.

Japs: mahal kita Moe. hindi ko alam kung kelan ko nasimulang maramdaman to. basta ngayon sigurado na ko sa nararamdaman ko. mahal din kita..
Moe: ah ganun ba.. okay.


(Julie’s pov)


teka lang.. yun lang yun? okay?!

Japs: uhmm… w—wala ka na bang i-ibang sasabihin saken?

pinilit kong ngumiti.

Moe: ano pa bang hinihintay mo? ang sabihin kong mahal din kita? baka nakakalimutan mong nasaktan mo ako sa mga ginawa mo saken dati.
Japs: kung ganon, h-hindi mo na ko m-mahal?

umiling siya ng ilang beses.

Moe: hindi na.

yumuko akong muli. iiyak na sana ako nang maramdaman kong lumapit siya at niyakap ako.

Moe: hindi na. kasi……..






































mas mahal na kita ngayon..


pagtingin ko sa kanya, bigla na lang niya kong hinalikan.

oh god. ito na ata ang pinakamasayang gabi sa buhay ko. sa wakas nabigyang-linaw na rin ang lahat.
 

mahal ko siya. at mahal niya rin ako.

ano pa bang mahihiling ko?

niyakap niya ako matapos ang halik na hindi ko alam kung gaano katagal inabot.

Moe: so panu yan, tayo na?

kumalas ako sa pagkakayakap sa kanya.

Japs: tara. gutom na nga ako e.
 

at nauna na kong maglakad paalis. akala ko nakasunod na siya saken. pero hindi pala. ayun siya at tumatawa.

bakit? may nasabi ba kong nakakatawa?

Japs: hui! halika na.
 
Moe: alam mo ikaw ang slow mo talaga.
Japs: bakit na naman ba?

lumapit na siya saken at sabay na kaming naglakad.

Moe: ang sabi ko, tayo na .. as in..

hinawakan niya ang kamay ko..

Moe: tayo na. girlfriend na kita. at ikaw naman, natupad na ang pangarap mong maging boyfriend ako. haha
Japs: ah yun ba..

humarap ako sa kanya at mabilis siyang hinalikan sa lips.

Japs: okay!

matapos nito ay magkahawak-kamay kaming naglakad paalis sa lugar na iyon.

Hai.. wala na nga talaga akong mahihiling pa. ♥


#ENDDDDD =D


A/N: So? Okay ba? Hahaha! May next story ako. Sana support kayo ;) Spread the love yo! \m/



Tsapter TWUWENTI - PAYB

NOW YOU KNOW

(author: nasa dorm si Japs. )


(Julie’s pov)

ilang araw na rin ang nagdaan mula ng huli kaming mag-usap ni Moe. matapos kasi ng araw na yun ay hindi na talaga niya ko pinapansin. pag nagkakasalubong nga kami, ni sulyapan ako hindi niya ginagawa.

naninibago ako..

pero ito naman ang gusto ko hindi ba? e bakit ako nalulungkot? hai..

nahiga na lang ako at niyakap ang unan na bigay ni Sam saken.

Maqui: hoi bestfriend..
Japs: bakit?
Maqui: hindi ka na naman mapakali dyan a. iniisip mo si papa Moe noh?
Japs: papa Moe ka dyan? hindi noh! bat ko naman iisipin yun?
Maqui: weehh..
Japs: Maqui, hindi ko siya iniisip at mas lalong hindi ko na siya iisipin pa!
Maqui: asus…

tumingin ako kay Maqui..

Japs: MAQUI!!!!
Maqui: haha!! okay okay! o di hindi na.  sabi mo e, 
Japs: talaga!
Maqui: haha 

bakit ba ko tinatawan nitong kaibigan ko? parang baliw na ata e.

tiningnan ko uli ang unan na yakap-yakap ko. pagkatapos ay pinisil-pisil ko ito. tapos pinagsususuntok. at hindi pa ko nakuntento! binalibag ko pa ito sa dingding na malapit sa kama ko.

Maqui: hoi bestfriend, adik ka na ba?
Japs: waaahhh!!!!!
Maqui: adik ka na nga.
Japs: Maqui, nagtatanggal lang ako ng stress okay? suportahan mo na lang ako.
Maqui: hai naku… sinaktan mo na nga siya, pati ba naman yang unan na bigay niya sayo sinasaktan mo rin..
Japs: ano?
Maqui: wala.
Japs: meron e..
Maqui: wala nga.
Japs: ang mabuti pa siguro ibalik ko na lang ito sa kanya.
Maqui: anong ibabalik mo kanino?
Japs: itong unan. sabi ko ibabalik ko na lang to kay Sam.
Maqui: e bakit kay Sam?
Japs: e kasi po siya ang nagbigay nito saken. kaya sa kanya ko syempre ibabalik.
Maqui: pero—

*katok katok*

napatingin ako sa gawi ng pintuan at tinungo na ito pagkatapos.

*katok katok*

Japs: sandali.

binuksan ko na ito at nakita ko ang aking dormmate. 

Japs: oi bakit?
dormmate: may naghahanap sayo sa baba.
Japs: sino? lalaki ba?
dormmate: hindi. babae yun e. LY daw ang pangalan niya.

si LY? anong ginagawa niya dito?

Japs: a sige salamat. bababa na ko.

tumingin ako kay Maqui at..

Japs: iwan muna kita a. kakausapin ko lang si LY.

bago ko sinarado ang pinto ay nakita kong tumango at ngumiti pa saken si Maqui.

pababa pa lang ako ng lobby namen pero tanaw ko na si LY. hindi niya pa ko nakikita dahil nakatalikod siya saken.

Japs: LY.. kumusta?

lumingon siya pero hindi sumagot. sa halip ay ngumiti lang saken.

LY: halika ate. upo ka dito sa tabi ko.

umupo ako sa tabi niya at niyakap niya ko.

Japs: LY, anong ginagawa mo dito?
LY: anong nangyari sa inyo ni Moe?
Japs: alam mo na pala…
LY: bakit nagkaganoon? okay naman kayo diba?

pano ko ba sasabihin? okay naman talaga kami ni Moe e. kung hindi lang dumating si Sarah.

Japs: alam mo kasi LY, masyadong kumplikado e. 
LY: bakit naman? 
Japs: hindi ko pwdeng sabihin sayo..
LY: pero mahal ka niya. mahal ka ni Moe. ngayon lang siya nagkaganito ng dahil sa babae.
Japs: LY, hindi ako ang mahal ng kapatid mo. 
LY: hindi totoo yan. ako na ang nagsasabi sayo, makinig ka saken ate. mahal ka niya. mahal na mahal.

hai.. magkapatid nga sila. pareho silang makulit.

Japs: pinapunta ka ba niya dito para kausapin ako?
LY: wala siyang alam sa pagpunta ko dito. kusa akong pumarito para kausapin ka.
Japs: LY, kung pumunta ka dito para pag-ayusin kami ng kuya mo, sinasabi ko sayo ngayon pa lang na imposible nang mangyari yun. masaya na ako na wala siya sa buhay ko. at tingin ko naman ay ganun din siya.

napabuntong-hininga si LY.

LY: tama nga siya. hindi ka nga marunong makinig.

ano daw?

habang sinasabi niya ito ay binuksan niya ang kanyang bag at may kinuha mula rito.

LY: sayo na yan..

sabay abot niya saken ng isang maliit na kahon.

Japs: ano to?
LY: hindi ko rin alam. pero nung huli kaming magkausap ni Moe, ang sabi niya itapon ko na daw yan.
Japs: e kung sinabi niyang itapon mo na to, bakit mo ‘to ngayon binigay saken?
LY: kasi alam kong para sayo yan. 
Japs: ano ba to?
LY: hindi ko alam.
Japs: anong gagawin ko dito? e ni hindi ko nga alam kung anu to.

inikot-ikot ko ang kahon na bigay ni LY. napansin ko na mukhang lalagyan ito ng kung anu man na hindi ko alam. inalog-alog ko ito at sa tingin ko ay may maliit na bagay na nasa loob nito.

LY: sabi ni Moe, hindi na daw niya kailangan yan. wala na raw kasi siyang pag-asa sayo kaya ipinapatapon niya yan saken,
Japs: alam mo LY, itapon mo na nga lang to. dahil unang-una, iyon ang sabi sayo ng kapatid mo. at pangalawa, hindi ko naman mabubuksan ito e. 

umiling-iling si LY pagkatapos ay sinabi niya to..

LY: mabubuksan mo yan,. 
Japs: pero pano? ni hindi mo man lang kinuha ang susi nito para naman at least makita ko ang laman.
LY: mabubuksan mo yan. maniwala ka… ikaw lang ang makakapagbukas niyan.
Japs: pero pano? naguguluhan ako..

tumayo na siya at ni hindi man lang sinagot ang tanong ko. 

Japs: aalis ka na?
LY: oo. mauna na ko. 
Japs: pero pano to? anong gagawin ko dito?
LY: buksan mo. 
Japs: hindi nga—
LY: mabubuksan mo yan. maniwala ka..

at pagkatapos nito ay naglakad na siya palabas ng dorm.. ako naman, eto at naguguluhan pa rin. 

mabuti pa siguro umakyat na lang ako sa kwarto ko. 

pagpasok ko, nakita ko si Maqui na nakatitig sa unan na bigay ni Sam saken.

Japs: oi matunaw yan. haha
Maqui: kung balak mong ibalik ang unan na yan sa nagbigay sayo, hindi si Sam ang tamang taong pagbabalikan mo. 

ano bang sinasabi nito ni Maqui? parang napakawirdo niya ata ngayon.

Maqui: hindi si Sam ang nagbigay niyan sayo. 
Japs: kung hindi siya, e sino?

tiningnan lang ako ni Maqui.

Japs: wag mong sabihing si…
Maqui: siya nga. si Moe ang nagbigay niyan sayo. natatandaan mo ba nung araw na pumunta ka kina Sarah, tinxt ako nun ni Moe. sabi niya ilagay ko daw yang unan sa bandang lobby para makita ng guard at ibigay sayo pagbalik mo. 
Japs: bakit hindi mo sinabi saken agad yan Maqui?
Maqui: ang gusto niya kasi siya mismo ang magsasabi niyan sayo. alam mo ba, matagal ka na niyang gusto. nung panahong pinabigay niya saken ang unan na yan, dapat kinabukasan nun magtatapat na siya sayo. kaya lang e biglang dumating yung Sarah. kaya ayun, hindi niya muna tinuloy. 
Japs: pero si Sarah… sigurado akong nagkabalikan na sila. 
Maqui: sigurado ka ba talaga?
Japs: oo. kasi—
Maqui: kasi nakita mo silang magkayakap? kasi nakita mo silang naghahalikan?
Japs: mismo! kaya nga sigurado akong nagkabalikan na sila!
Maqui: Japs may itatanong lang ako sayo, binigyan mo na ba ng chance si Moe na magpaliwanag sayo? pano kung mali ang mga nakita mo? nung nakita mo silang magkayakap, sigurado ka bang magkayakap sila o si Sarah lang ang talagang nakayakap kay Moe? nung makita mo silang naghahalikan, pano kung sabihin ko sayong si Sarah lang ang humalik sa kanya? Julie, hindi lahat ng akala mong totoo, ay totoo. 
Japs: Maqui bakit mo sinasabi saken yan?
Maqui: gusto kong itama ang mga maling akala mo tungkol kay Moe. mali ang interpretasyon mo sa mga nakikita mo. kaya ngayon, heto ka at nahihirapan. 
Japs: Maqui naguguluhan ako.. hindi ko na alam kung anong dapat kong isipin. nalilito na ko kung ano ang totoo at kung ano ang hindi.

nilapitan ako ni Maqui at niyakap..

Maqui: Julie.. alam kong mahal mo si Moe. at mahal ka din niya. maniwala ka. 

kumalas ako sa pagkakayakap ni Maqui saken.

Japs: Maqui, okay lang ba kung iwan mo muna akong mag-isa? gusto ko kasing mag-isip-isip.
Maqui: okay lang. alam mo, yan ang pinakamabuti mong gawin ngayon. 

tumayo na si Maqui at naglakad papunta sa pinto. bago siya lumabas ay tumingin muna siya saken.

Maqui: kung kelangn mo ng kausap txt mo na lang ako a. 
Japs: salamat Maqui.

at lumabas na nga si Maqui. 

naguguluhan na talaga ako., kung totoo ngang mahal ako ni Moe, bakit hindi ganun ang nakikita at nararamdaman ko?

tiningnan ko ang unan na nasa kama at ang maliit na kahon na hawak-hawak ko pa pala.

Maqui: siya nga pala mahal ka nun. ang tinutukoy ko ay yung nagbigay ng unan na yan. mahal ka nun panigurado. maniwala ka saken.

waaa!!!!!! nakakabaliw na to! 

buong akala ko si Sam ang nagbigay ng unan na to, pero hindi pala. kay Moe pala to galing. 

at itong kahon na to, panu ba talaga to binubuksan? 

LY: mabubuksan mo yan. maniwala ka… ikaw lang ang makakapagbukas niyan.

waa!!!!!!!! nakakabaliw na talaga to!!!

teka, sinabi ko na yun kanina a!? waa!!! nababaliw na ko!!

"you’ll always be a part of me..
i’m part of you indefinetely…”


teka, nagriring yung phone ko! 

pagtingin ko sa phone ko, nakita kong unregistered number yung tumatawag saken.

sino kaya to?

Japs: hello? sino to?
Sarah: ako to Julie. si Sarah.

siya pala..

Japs: kumusta? napatawag ka?
Sarah: magpapaalam lang ako. babalik na kasi ako sa states. 
Japs: ganun ba? happy trip a. sana makabalik ka uli dito sa pilipinas.
Sarah: syempre naman babalik ako. kaya lang baka matagalan…kaya nga gusto ko sanang hingin ang email address mo. para naman may communication pa rin tayo kahit papano! at para ma-add kita sa friendster, mulitiply, facebook at twitter!! hahahaha
Japs: haha sige eto e-add ko.

at sinabi ko nga sa kanya ang email address ko.

Japs: ano naman yung sa’yo?
Sarah: may papel ka ba dyan? isulat mo na lang..
Japs: a sige. sandali lang ah.

tumayo ako at humakbang papunta sa study table. kinuha ko yung notepad mula sa drawer nito. kaya lang may sumabit ng kunin ko yung notepad ko.

yung kwintas na galing kay Moe.

nahulog ito sa sahig kaya naman pinulot ko ito at ipinatong sa ibabaw ng study table. isinulat ko na rin ang email adress na sinabi ni Sarah pagkatapos.

Sarah: pasensya ka na kung hindi man lang ako nakapagpaalam sayo ng personal. biglaan na rin kasi e. kahit nga sina Sef at Moe tinawagan ko lang.

teka nga lang..! kung aalis siya,. pano si Moe?

Japs: teka, aalis ka?iiwan mo si Moe dito? pano na siya?
Sarah: haha pano na siya? mabubuhay siya ng wala ako. at isa pa, hindi naman ako ang kailangan niya e.

muli kong kinuha ang kwintas at tiningnan ito ng maigi.. galing to kay Moe. isang silver necklace na may pendant na susi.. 

Moe: ingatan mo yan a. susi yan ng isa sa importanteng bahagi ng buhay ko,.

Japs: pero pano nangyari yun? hindi ba’t umuwi ka ng pinas para balikan si Moe?
Sarah: tama ka. pero akala ko kasi may babalikan pa ako. pero wala na pala, …

hindi ako makapagsalita.. naalala kong muli ang sinabi ni LY kanina.

LY: mabubuksan mo yan. maniwala ka… ikaw lang ang makakapagbukas niyan.

Sarah: nung nagkausap kami ni Moe kanina, sinabi niya saken ang lahat ng nararamdaman niya para sayo. hindi niya ko mahal. Julie.. ikaw ang mahal niya.

teka lang.. ang susi na pendant sa kwintas na to, hindi kaya ito ang susi na makakapagbukas sa maliit na kahon na bigay ni LY?

Sarah: Julie andyan ka pa ba?
Japs: ano nga ulit ang sinabi mo?
Sarah: ang sabi ko, ikaw ang mahal ni Moe. hindi ako Julie. ikaw ang mahal niya.

oh my god!! kung ganun, maaaring ito nga ang susi sa kahon na yun!

Japs: Sarah, salamat!! mabuti na lamang at tinawagan mo ko. malinaw na saken ang lahat. 

binaba ko na ang phone matapos namin magpaalam sa isa’t isa. pagkatapos nito ay mabilis kong tinungo ang kama kung san naroroon ang kahon.

ito nga kaya ang susi na makapagbubukas nito?

ipinasok ko ang susi, at sa isang pihit lang, bumukas ito!

kinuha ko ang papel na nasa loob nito at binasa ang nakasulat..


CONGRATULATIONS!!!!

siguro habang binabasa mo ito ay nagtatalon ka na sa galak dahil boyfriend mo na ko. ahaha hindi naman kita masisisi dun, sino ba naman ang hindi matutuwang magkaroon ng boyfriend na kasing gwapo, kasing talino at kasing bait ko? ahaha kaya ikaw! napakaswerte mo!

joke lang!

sa totoo lang mas maswerte ako dahil sinagot mo ko, ibig sabihin non mahal mo rin ako. pero hindi ka naman lugi saken. syempre mahal na mahal naman kasi kita! ahaha

sya nga pala, gawin mo na ding pendant yung singsing na nasa loob nitong kahon. ingatan mo rin yan a! pamana pa yan saken ng lolo ko! ahaha

yun lang naman,. mahal kita.

Moe



habang binabasa ko ang liham na yun ni Moe ay napaiyak ako.. kung ganon, ang singsing na ito ay ibibigay niya pala dapat saken matapos ko siyang sagutin..


tama ang sinabi nilang lahat..



Sam: e pano kung nagsasabi siya ng totoo?


Maqui: Julie.. alam kong mahal mo si Moe. at mahal ka din niya. maniwala ka. 


LY: ako na ang nagsasabi sayo, makinig ka saken ate. mahal ka niya. mahal na mahal.




naniniwala na ko…


Moe: Julie, seryoso ako. mahal talaga kita.


mahal nga niya ko!

dali-dali kong kinuha ang singsing at inilagay ito sa kwintas bilang isa ring pendant.

tumayo ako at kinuha ang celphone sa ibabaw ng study table.

kelangan ko siyang tawagan..

*kring kring*

Moe.. please sagutin mo…

*kring kring*

Moe: hello sino to?

sino to? hindi na ba naka-save number ko sa celphone niya? di bale, at least sinagot na niya..

Moe: hello? sino to?!

Japs.. magsalita ka… kaya mo yan..

Moe: hoy ikaw! kung mang-iistorbo ka lang pwede bang—
Japs: Moe asan ka?!


END OF CHAPTER 25